NEFRET YASALARI
ABD’den “koruma” talep etmeliyiz!

Öyle alışmışız ki Batı’yı sorgulamamaya, en garip, en çelişkili uygulamalarında bile adeta “erdem” buluyoruz. Kendi ülkemizde rastlasak şiddetle karşı koyacağımız gelişmelere onlardan geldiğinde tepki vermiyoruz. Tepki vermemekten de öte, “mutlaka vardır bir bildikleri” şeklinde kabulleniyoruz. Örneğin, insanların düşüncelerinden dolayı suçlandıklarında, ifade özgürlüğü gibi temel demokratik hakları ihlâl edildiklerinde, bu ülkenin sağcısı da solcusu da ve haklı olarak ayağa kalkar. Ayağa kalkamasa da homurdanır. Oysa, olan aynen budur ve biz Batı’dan geldiği için olsa gerek, susuyoruz. Evet, “Nefret Yasaları”ndan bahsediyorum. “Hate Laws” ya da “Bias Laws” dedikleri “Önyargı Yasalarından.”

Tarih, 6 Nisan 1999. Amerika Birleşik Devletlerinin pek "karizmatik" Başkanı Bill Clinton, Kongre'de yaptığı konuşmada Nefret Yasalarının “bireylerin cinsel tercihlerinden doğacak suçları da kapsamına alacak şekilde” genişletilmesini istiyor. Ve şu kelimelerle: "'Nefretten Doğan Suçları Önleme Yasası' 21. yüzyıla girerken kendimize ve dünyaya 'doğru'yu vaaz etmeye ve uygulamaya kararlı olduğumuz gerçeğini iletmekte önemli bir sembol olacaktır."

Başkanın cümlesindeki üstenci tavıra bakar mısınız? “Dünyaya ‘doğru’yu vaaz etmek!” Kelime aynen bu “vaaz etmek.” Anlam Türkçe çeviride sertleşmiş değil, Clinton, bir papaz gibi, “preach” etmekten bahsediyor. Nitekim İngilizcede papazın karşılığı da “preacher”dır.

Başkanın vaaz ettiği "Nefret Suçları Listesi" diye bir liste var. Genişletilmesini istediği bu liste. Peki, "Nefret Suçu" nedir?

Nefret Suçu, "'Öteki'nin gerçek ya da varsayılan 'nitelikleri' nedeniyle gadre uğradığı... yani, mağdurun şahsının değil, temsil ettiği varsayılan niteliklerinin 'cezalandırıldığı' durumdur" şeklinde tanımlanıyor.

Karmaşık bir tanım gibi duruyor ama değil. Şöyle ki, "'öteki'nin gerçek ya da varsayılan 'nitelikleri'"nden kasıt, ırkı, gelenekleri ya da âdetleri oluyor. Bu çerçevede, kötü şöhretli Klu Klux Klan'ın zencilere yönelik suçları "Nefret Yasaları" kapsamına giriyor. Nefret yasalarının bir adının da "önyargı yasaları" olması bundan. Clinton, Kongre’deki konuşmasında eşcinsellerin "gelenek ve âdetleri nedeniyle ayrımcılığa uğramaları” halinde, saldırganların artırılmış ceza görmelerini istediğini söylüyor.

Meğer, ilk nefret yasaları 1969’da çıkmış. Amaç, engelli, göçmen ya da yaşlı oldukları için saldırıya uğrayan ABD yurttaşlarını korumakmış. Amerika Birleşik Devletleri farklı bir toplum elbette. Ülkelerinde "nefret tacirleri" anlamında "hatemongers" dedikleri gruplar var. Ve FBI suç istatistikleri Amerika’da renkleri, cinsiyetleri, etnik kökenleri, dini inançları, cinsel tercihleri ya da sırf ileri yaşları nedeniyle saldırıya uğrayan topluluklar olduğunu gösteriyor. Devlet "sevilmeyen gruplar" olarak nitelendirdikleri bu insan gruplarını ve onların kurdukları dernekleri, nefret tacirlerinin saldırısından kurtarmaya, koruma altına almaya çalışmış.

Nefret tacirlerinin en çok tanınanlarından birisi, "Beyaz Aryan Direnişi" isimli hareketmiş. Beyaz Aryan Direnişi, birden fazla neo-nazi sivil toplum örgütü tarafından yürütülmekteymiş. Bunlara karşı, sevilmeyen gruplar kendi sivil toplum örgütlerini kurmuşlar ve “Nefret Yasaları” şemsiyesinin altına sığınmışlar. Meselâ, Amerikan toplumunun alt basamaklarında yeralan “çekik gözlülerin” kurdukları "Asya Pasifik Amerikalılarına Karşı Saldırıları Denetleme" derneği, meselâ, eşcinsellerin kurdukları "Ulusal Gay ve Lezbiyan Görev Gücü," çeşitli Yahudi dernekleri, zenci STÖ’leri, vb.

Nefret Yasaları, ‘80li yılların başlarına kadar ırk, din ve etnik kökenden kaynaklanan önyargıların cezalandırılmasını öngörürlermiş. Clinton’un ‘99 konuşmasından sonra cinsel tercihleri de kapsayacak şekilde genişletilmişler.

Saldırı, gasp, cinayet gibi, zaten ceza kanununun kapsamında olan suçlar, bu suçlar bir de "Nefret Yasaları"nın kapsamına giriyorlarsa, cezalar daha da artıyor. ABD'nin Wisconsin Eyaletinde, meselâ, saldırganın kurbanına ırkı, dini, etnik kökeni, cinsel tercihi vb. niteliklerinden hazetmediği için zarar vermiş olduğunun ispatı halinde, suçlunun cezası katlanıyor.

Nefret suçlarının adi suçlardan daha ağır cezalandırılmaları lâzım, çünkü adi suçlar tek tek kişilere zarar verirken, nefret suçları insan gruplarını tehdit ediyor diyorlar.

İyi hoş da, sanığın “asıl” niyetinin ne olduğunu saptayacak olan merci kim? Savcılık. Varsayalım ki, New York’ta yaşayan Türk asıllı bir yankesici, sokakta bir adamın parasını çarptı. Yasaların yankesilik için öngördüğü ceza da üç yıl hapis olsun. Şimdi de, parasını çarptıran adamın Ermeni asıllı Amerikalı çıktığını düşünelim! Yandı, bizim yankesici! Çünkü, savcılığın "önyargı" ya da "nefret" gibi dürtülerle hareket ettiğini saptaması halinde, sadece hırsızlıktan değil Nefret Yasalarından da içeri girmesi söz konusu olacak! Cezası katlanabilecek!

Savcı sanığın aklını mı okuyor, sanığın asıl niyetinin “para bulmak mı, Ermeni dövmek mi” olduğuna, hatta Ermenilerden hazetmediğine nasıl karar verebilir diye soracak olursanız, “olayın arkaplânının araştırıldığını” söylüyorlar. Olayın arka plânından kasıt, sanığın arkaplânı. Olay anında orada bulunan tanıkların ifadeleri de suçun nefret suçu olup olmadığını tesbit etmek için yeterli oluyorlarmış. Kaldı ki, başka kanıtlar da bulunabilirmiş. Örneğin, tuttuğu “günlükler” sanığın psikolojisi hakkında fikir verirmiş. Buna karşın, suçun niteliğine ilişkin son sözü söyleyenler güvenlik kuvvetleri ve tahkikat savcısı olurmuş. Yandı bizim Türk asıllı yankesici!

Savcılar, Amerikalı bile olsalar, sanıkların düşüncelerini okumak gibi bir beceri geliştiremiyeceklerine göre, “madem ki yankesici Türk, parasını kaptıran Ermeni asıllıdır,” suç, ille de Nefret Yasaları kapsamına girecektir, çünkü “Türkler Ermenilerden soykırım yapacak kadar nefret ederler” diyecekleri kesindir!

Dahası da var: "tecavüz" kavramı, sadece fiziki değil, “lâf atmak” gibi, “atışmak” gibi sözlü tecavüzleri de kapsıyor. İnsanların rahatlarını kaçıran, tedirgin eden, ürküten, korkutan her davranış "tecavüz"e giriyor.

Yazılı ve sözlü sövgü, tehdit, taciz, duvar yazısı, vandalizm/tahripkâlık, önyargının neden olduğu saptanan yumruklaşmalar; efendim, gamalı haç gibi gibi ırkçı semboller, internet, telefon ya da diğer biçimlerde iletilen nefret mesajları," vb. vb. Nefret Yasaları uyarınca yasaklanıyor.

"Holocaust" mâlum Kıyamet demek. Yahudilerin uğradıkları soykırıma Holocaust deniyor. West Virginia eyaletinde yaşayan George Dietz isimli bir yayıncının öyküsünü anlatıyorlar. Yahudilerin soykırıma uğradıkları iddialarının aslı olmadığını, soykırımın diye birşeyin gerçekleşmediğini iddia eden bu adam, ‘80'li yıllarda "Holocaust" kelimesini "Holohoax" (holo-sahterkâlık) olarak değiştirerek iddiasına dikkat çekmeye kalkışıp, bir de üstelik delil teşkil edebilecek bir takım vesikaları internet üzerinden yaymaya kalkınca, Nefret Yasaları yakasına yapışmış.

Neden, çünkü Nefret Yasalarına göre Yahudi soykırımı yoktur iddiası ABD’de suçtur. Yahudi soykırımının bir vakıa olduğu Amerika’nın 21. yüzyılda dünyaya "vaaz etmeye” ve “uygulatmaya” kararlı olduğu "doğru"lardan birisidir.

Olay bununla da bitmiyor. Nefret Yasaları “soykırım” sözcüğünü tanımlarken Türkiye’ye referans vermeyi ihmal etmiyor. Şöyle: "Terimin modern kullanımı bir halkın kısmi yok edilişini de kapsar. Nazilerin başlattığı Holocaust'a ilâveten, 1918'de Türkler Ermenilere karşı soykırım-benzeri katliam başlatmış ya da başlatma girişiminde bulunmuşlardır. Farklı halklara saldırı, Birinci Dünya Savaşı'nda Ermeni soykırımından, Teksas ve Wyoming'deki nefret-kökenli cinayetlerden yerel bir lisenin duvarındaki ırkçı sövgülere kadar uzanan bir beşeri gelenektir." Bunu söyleyen kim?

Sam Cacas isimli bir San Francisco'lu yazar ki, kendisi "HateMonitor" (NefretDenetimi) isimli sivil toplum örgütü ve yayınlarının başıdır!

Eğri oturup doğru konuşalım: Siz, Türkiye Cumhuriyeti'ni soykırım suçundan mahkûm etmeye niyetli bir Ermeni örgütü olsanız, ne yapıp edip, Başkan Clinton'un “ayrıcalıklı gruplar” listesine dahil olmaya çalışmaz mısınız? Elbette, çalışırsınız. Listeye girdiğinizde Ermeni soykırımı iftira olmaktan çıkacak, tıpkı Yahudi soykırımı gibi tartışılması dahi yasaklanan bir olguya dönüşecekse, pişmiş aşa su katar, Türklerle sonunun ne olduğunu kestiremeyeceğiniz dürüst bir belge alışverişine girer misiniz? Hayır, aklınız varsa girmezsiniz. Nefret Yasaları'nın sadece ABD'de değil, Avrupa'da da sessiz sedasız yürürlüğe konduğunu bilseniz, daha bir cüretkâr, daha bir cazgır olur musunuz, olmaz mısınız? Tabii ki, olursunuz! Nitekim, Ermeni soykırımının bir iftira olduğunu ilân etmek gafletinde bulunan Profesör Bernard Lewis'a Paris’te açılan dört dava, Fransızların "nefret yasası" olarak bilinen "Gavssot" yasasına dayanarak açılmıştı. Dava açan dört Ermeni örgütüne destek veren sivil toplum örgütü “Uluslararası Irkçılık ve Anti-Semitizm Birliği.”

Son bir soru: Siz, Bernard Lewis olsanız, Nefret Yasaları bir vakıa iken, dünya kadar cezaya uğramanız ihtimal dahilindeyken Türklerin gerçeğini kanıtlamak için daha ne kadar uğraşırsınız?

Peki, yapabileceğimiz hiçbir şey yok mu? Var! Türkler olarak "Nefret Yasaları" kapsamına girmek! Daha 1100'lü yıllarda, Türklerin “lânetli ırk” olduklarını söyleyip Haçlı Seferlerini başlatan “nefret taciri” Papa Urban'ın sözleriyle başlayıp, günümüze kadar ulusça uğradığımız hakaretleri, ırk, etnisite, vb. vb. önyargıları, sıralayabilir, herkes gibi biz de ABD’den “korunma” talep edebiliriz! Clinton yasasının ruhuyla da mükemmelen örtüşürler. Ne dersiniz?

Bu, ironi niyetine söylenmiş, kötü bir şaka, tabii! Nefret Yasalarının ne denli hukuksuz olduğunu sergilemek için kara mizah.

Öte yandan, “Nefret Yasalarına” karşı çıkanların olduğunu da söylemeliyim. Bunların bir kısmı “nefret etmenin yasaklanması” anlamına gelen bu kanunların Amerikan Anayasasını ihlâl ettiğini iddia ediyorlar. Yine bazıları bir takım grupların “Nefret Yasaları”yla korunma altına alınmış olmalarının o gruplara “ayrıcalık” ya da “özel statü” sağlamak anlamına geldiğini, dolayısıyla anti-demokratik olduğunu söylüyorlar. Ve tabii “Nefret Suçlarının” düpedüz “düşünce suçu” olduğunun altını çizenler de yok değil.

Ne ki, yeterince etkin olamıyorlar, çünkü “nefret tacirleri” diye birilerinin nelere kadir olabildiklerini görmek için diaspora Ermenilerinin internet sitelerine bakmak yetiyor!

 
 DİĞER MAKALELER
EYLÜL 2011
• 
EYLÜL 2008
AĞUSTOS 2008
TEMMUZ 2008
• 
• ALMANYA
• HİTLER
HAZİRAN 2008
• 
MAYIS 2008
• 
NİSAN 2008
MART 2008
• 
ŞUBAT 2008
OCAK 2008
• AÇMAZ
ARALIK 2007
KASIM 2007
EKİM 2007
EYLÜL 2007
AĞUSTOS 2007
NİSAN 2007
MART 2007
ŞUBAT 2007
OCAK 2007
ARALIK 2006
KASIM 2006
MAYIS 2006
NİSAN 2006
ŞUBAT 2006
OCAK 2006
ARALIK 2005
EKİM 2005
EYLÜL 2005
• ÖCÜ!
AĞUSTOS 2005
TEMMUZ 2005
HAZİRAN 2005
MAYIS 2005
NİSAN 2005
MART 2005
ŞUBAT 2005
OCAK 2005
ARALIK 2004
KASIM 2004
EKİM 2004
EYLÜL 2004
AĞUSTOS 2004
TEMMUZ 2004
HAZİRAN 2004
MAYIS 2004
• GÂVUR
NİSAN 2004
MART 2004
ŞUBAT 2004
OCAK 2004
EKİM 2003
EYLÜL 2003
AĞUSTOS 2003
TEMMUZ 2003
MAYIS 2003
NİSAN 2003
MART 2003
ŞUBAT 2003
OCAK 2003
ARALIK 2002
KASIM 2002
EKİM 2002
EYLÜL 2002
AĞUSTOS 2002
TEMMUZ 2002
• ABANT
HAZİRAN 2002
MAYIS 2002
NİSAN 2002
MART 2002
ŞUBAT 2002
OCAK 2002
ARALIK 2001

 BEĞENDİKLERİM
Alev Alatly